Carrosserie van een Ford Thunderbird uit de omgeving van Augsburg.
Deze Ford Thunderbird uit de omgeving van Augsburg werd naar onze werkplaats in Tsjechië gebracht voor carrosseriewerkzaamheden. Zoals afgesproken was de eigenaar van plan de benodigde onderdelen en reparatiepanelen zelf aan te schaffen. Dit punt zorgde echter voor een vertraging van drie jaar, omdat de materiaalleveringen extreem vertraagd waren en uiteindelijk helemaal niet plaatsvonden. Omdat verder werken onmogelijk was en de capaciteit van de werkplaats volledig benut werd, waren we genoodzaakt het project onafgemaakt te laten.
Helaas is de toestand typerend voor wat je vaak ziet bij veel oudere Amerikaanse auto's: veel slijtage aan de buitenkant, maar daaronder zitten oude reparaties, geïmproviseerde oplossingen en roest op plekken die vaak niet volledig zichtbaar zijn vóór demontage. Vooral bij een Thunderbird kan een glanzend oppervlak er heel overtuigend uitzien, maar het zegt weinig over de onderliggende staat van de auto.
Deze inspectie is met name belangrijk voor de Thunderbird uit 1955. Het model werd gebouwd als een tweezits roadster met een apart chassis. Als de carrosserie, de vloerdelen en de bevestigingspunten van zo'n voertuig problemen vertonen, kan een ogenschijnlijk eenvoudige reparatie al snel uitmonden in een complex plaatwerkproject.
Typische roestplekken en oude reparaties op de vroege Thunderbird.
Bij vroege Thunderbirds worden in koopgidsen, forums en restauratieverslagen herhaaldelijk dezelfde probleemgebieden genoemd: roest aan het chassis, bodemplaten, carrosseriebevestigingen, dorpels, vloerbalken en de onderste hoeken van de zijpanelen en achterste carrosseriedelen. Deze combinatie van problemen zorgt er vaak voor dat de eerste indruk misleidend is. Een prachtige auto kan vanbinnen in een veel slechtere staat verkeren dan verwacht.
Bovendien waren oudere Amerikaanse reparaties vaak gericht op snelle oplossingen in plaats van grondige restauratie. Dit betekent niet dat elke Amerikaanse klassieke auto slecht is gerestaureerd. Het betekent simpelweg dat men bij geïmporteerde voertuigen zorgvuldig onderscheid moet maken tussen een goede oudere restauratie en een carrosserie die op de een of andere manier door de jaren heen in leven is gehouden.
Voor onze werkplaatsen betekent dit: eerst de schade blootleggen, dan beoordelen, en dan pas een besluit nemen. Bij een Thunderbird van deze leeftijd heeft het geen zin om over lak of uiterlijk te praten totdat de structurele integriteit van het plaatwerk, het frame en de bevestigingspunten duidelijk is. Zelfs bij ogenschijnlijk goed onderhouden roadsters bepaalt de onderliggende staat uiteindelijk het resultaat.
Reserveonderdelen, reparatiepanelen en daadwerkelijke projectvertragingen.
Onderdelen voor de Ford Thunderbird uit 1955-1957 zijn over het algemeen beter verkrijgbaar dan je vanuit Europees perspectief zou verwachten. Er zijn gespecialiseerde Thunderbird-dealers, fabrikanten van reparatiepanelen en grotere leveranciers met aparte categorieën voor carrosserie-, bekledings- en cabriodakonderdelen. Hieronder vallen onder andere onderdelen voor de Thunderbird uit 1955-1957 van CASCO, Classic Sheet Metal en National Parts Depot.
Een over het algemeen goede onderdelenmarkt lost echter niet alle problemen op. Als een project ervan afhangt dat de eigenaar zelf de onderdelen moet vinden, kunnen zelfs gemakkelijk verkrijgbare onderdelen het proces aanzienlijk vertragen. Dat is hier precies het geval. Zolang reparatiepanelen en essentiële reserveonderdelen niet volledig beschikbaar zijn, komt het eigenlijke werk aan de carrosserie onvermijdelijk tot stilstand.
Voor een Amerikaanse auto zoals de Thunderbird is een nauwgezette onderdelenplanning daarom bijna net zo belangrijk als de demontage zelf. Pas wanneer duidelijk is welke plaatwerkonderdelen daadwerkelijk nodig zijn, welke kwaliteit is besteld en wat er daadwerkelijk is geleverd, kan de carrosserie efficiënt en technisch verantwoord worden ingepland.
Zaken die vroegtijdig moeten worden opgehelderd vóór een restauratie van een Thunderbird.
Een vroege Ford Thunderbird is geen ingewikkelde auto in de moderne zin van het woord, maar de staat ervan is wel veeleisend. Iedereen die een T-Bird uit 1955 wil restaureren, moet een zeer grondige inspectie laten uitvoeren voordat hij begint, om de conditie van het chassis, de bodemplaten, de dorpels en de bevestigingspunten te bepalen. Dit is precies waar een degelijk project zich onderscheidt van een dure verrassing.
De diagnose voor deze auto is duidelijk: de carrosserie heeft een grondige, eerlijke restauratie nodig, geen snelle cosmetische reparatie. Zodra de ontbrekende onderdelen en reparatiepanelen beschikbaar zijn, kan de omvang van de werkzaamheden betrouwbaar worden vastgesteld. Pas dan kan worden bepaald welke reparaties de moeite waard zijn en welke delen volledig opnieuw moeten worden opgebouwd.
Wie een Ford Thunderbird of een andere Amerikaanse coupé of cabriolet uit die tijd wil restaureren, moet niet beginnen met chroom, lak of romantische plaatjes uit brochures. Het is essentieel om onder de auto te kijken, naar de structuur, en de kwaliteit van eerdere reparaties te beoordelen. Precies daar wordt bepaald of een prachtige Amerikaanse klassieker een haalbaar restauratieproject wordt of slechts een dure mislukking.